سه شنبه 1 دی 1388

• نظرات() 

ارسال به

جمعه 20 آذر 1388

سلام دوستان عزیز

من اسباب کشی کردم ورفتم به بلاگفا

پذیرای شما عزیزان در خانه ی جدیدم هستم

مخلص شما

                                       سپیده - احساس.ح

sepdehehsas.blogfa.com

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 6 آبان 1388

دلایل قیام امام حسین علیه السلام 440

باید ببینیم چطور شد امام حسین قیام کرد؟ در قیام حسین علیه السلام چند عامل را باید در نظر گرفت: الف: از امام حسین برای خلافت یزید بیعت و امضاء می خواستند. آثار و لوازم این بیعت و امضاء چقدر بود؟ و چقدر تفاوت بود میان بیعت با ابوبکر یا عمر یا عثمان و صلح با معاویه و میان بیعت با یزید. به قول عقاد اولین اثر این بیعت و امضاء سب و لعن علی علیه السلام بود که در زمان معاویه شروع شده بود، و هم امضاء ولایت عهد و وراثت خلافت بود. ب: امام حسین (ع) می فرمود: اصلی در اسلام است که در مقابل ظلم و فساد نباید سکوت کرد، اصل امر به معروف و نهی از منکر. خودش از پیغمبر روایت کرد: «من رأی سلطانا جائراً مستحلا لحرم الله...؛ هرکس پادشاه ستمگری را ببیند که حرام های الهی را حلال شمرده است.» ایضاً می گفت: «الا ترون ان الحق لا یعمل به...؛ آیا نمی نگرید که به حق عمل نمی شود.» ج - مردم کوفه از او دعوت به عمل آوردند و نامه ها نوشتند و هجده هزار نفر با مسلم بیعت کردند. باید دید آیا عامل اصلی، دعوت اهل کوفه بود والا اباعبدالله هرگز قیام یا مخالفت نمی کرد و بیعت می کرد؟ این مطلب خلاف رأی و عقیده حسین علیه السلام بود و قطعاً چنین نمی کرد بلکه تاریخ می گوید چون خبر امتناع امام حسین از بیعت به کوفه رسید مردم کوفه اجتماع کردند و هم عهد شدند و نامه دعوت نوشتند. روز اول که در مدینه بود، از او بیعت خواستند، بلکه معاویه در زمان حیات خود از او بیعت خواست و حسین (ع) امتناع کرد. بیعت کردن با یزید صحه گذاشتن بر حکومت او بود که ملازم بود با امضاء بر نابودی اسلام: «و علی الاسلام السلام اذ قد بلیت الامه براع مثل یزید؛ باید با اسلام وداع کرد، زمانی که امت اسلام به زمامداری چون یزید گرفتار شده باشد». پس موضوع امتناع از بیعت خود اصالت داشت. حسین (ع) حاضر بود کشته بشود و بیعت نکند، زیرا خطر بیعت خطری بود که متوجه اسلام بود نه متوجه شخص او، بلکه متوجه اساس اسلام یعنی حکومت اسلامی بود نه یک مسئله جزئی و فرعی و قابل تقیه. اما موضوع دوم نیز به نوبه خود اصالت داشت. از این نظر این جهت را باید مطالعه کرد که آیا شرط امر به معروف یعنی احتمال اثر و منتج بودن در آن بود یا نه؟ از گفته های خود امام حسین که می فرمود: «ثم ایم الله لا تلبثون بعدها الا کریثما یرکب الفرس حتی تدور بکم دور الرحی و تقلق بکم قلق المحور»؛ سوگند به خدا که بعد از این ماجرا تنها به اندازه که سواره بر اسبش سوار شود فرصت دارید تا شما را دور سنگ آسیاب بگرداند. یا در جواب شخصی که "ریاش " نقل می کند فرمود: «ان هؤلاء اخافونی و هذه کتب اهل الکوفة و هم قاتلی فاذا فعلوا ذلک و لم یدعوا لله محرما الا انتهکوه بعث الله الیهم من یقتلهم حتی یکونوا اذل من قوم الامه»؛ اینان - بنی امیه - مرا ترساندند. و این نامه های کوفیان است که اکنون می خواهند مرا بکشند. اگر این کار را بکنند و حریم محرمات الهی را پاس ندارند، خداوند کسی را می گمارد که آنان را بکشد و از قوم ملکه سبا که زنی بر آنها حکم می راند ذلیل تر می شوند. (فرام الامة) و همچنین است جمله هائی که در وداع دوم به اهل بیت خودش فرمود: «استعدوا للبلاء و اعلموا ان الله حافظکم و منجیکم من شر الاعداء و یعذب اعادیکم بانواع البلاء»؛ برای بلا آماده باشید و بدانید که خداوند نگهبان و نجات بخش شما از شر دشمنان است و آنان را با عذاب های رنگارنگ عذاب خواهد کرد، از اینها معلوم می شود که امام حسین توجه داشت که خونش بعد از خودش خواهد جوشید و شهادتش سبب بیداری مردم می شود. پس شهادتش مؤثر بود. اما از نظر سوم: از این جهت همینقدر مؤثر بود که امام را متوجه کوفه کرد. اما آیا اگر به کوفه نمی رفت، در محل امن و امانی بود؟ اگر در مکه یا مدینه هم بود چون از بیعت امتناع می کرد و به علاوه به خلافت یزید معترض بود دچار خطر بود و امام حسین ابا داشت که در مکه حرم خدا کشته شود و شاید از اینکه در حرم پیغمبر هم کشته شود ابا داشت. اینکه در وسط راه به اصحاب حر گفت و از نامه عمر سعد به ابن زیاد برمی آید که در خود کربلا به عمر سعد هم گفته است: اگر نمی خواهید برمی گردم، فقط ناظر به این قسمت است که چرا به عراق آمد نه اینکه قضیه فقط یک جنبه دارد و آن هم جنبه دعوت و بعد هم پشیمانی از آمدن به عراق است. امام حسین که نگفت حالا که مردم کوفه نقض عهد کردند پس من بیعت می کنم یا اینکه دیگر موضوع اعتراض به خلافت یزید را پس می گیرم و ساکت می شوم. مسائلی که در اینجا هست: الف - قبل از مردن معاویه مسئله امتناع مردم مدینه بالخصوص حسین بن علی (ع) از بیعت مطرح بود. امام حسین در جواب نامه معاویه سخت به او تاخت و به موضوع ولایت عهد یزید اعتراض و انتقاد کرد. ب - مسئله ولایتعهد یزید یک بدعت بزرگ در اسلام بود و نقشه ای که از سی و چند سال پیش امویین کشیده بودند. ابوسفیان در خانه عثمان گفت: تلقفوها تلقف الکرة و لتصیرن . . . اما والذی یحلف به ابوسفیان لا جنة و لا نار؛ حکومت را مانند توپ بازی دست به دست به هم بدهید. سوگند به آن که ابوسفیان به آن سوگند می خورد بهشت و جهنمی در کار نیست. از این نظر فوق العاده مهم بود، نه با شورا و آراء عمومی منطبق بود و نه جعل الهی، نصب پدر بود پسر را. ج - تسلیم خلیفه شدن در یک وقت جایز است که بحث در اطراف اصلحیت فرد دیگر باشد ولی غیر صالح کارها را بر مدار و محور اسلامی می چرخاند. علی (ع) فرمود: «و الله لاسلمن ما سلمت امور المسلمین و لم یکن فیها جور الا علی خاصة»؛ به خدا سوگند من تسلیم و آرام هستم تا زمانی که امور مسلمانان سامان داشته باشد و جز بر من بر دیگری ستمی نباشد.  د - بیعت، عقد بود مانند عقد بیع و اجاره و نکاح، و تعهدآور بود، قابل نقض نبود. علی (ع) فرمود: عهد با کافر را نیز نباید نقض کرد و الا امان باقی نمی ماند. ه - مسئله اعتراض به کار خلیفه وقت ولو منتهی به عزل او بشود در صورتی که انحراف پیدا می کند، خود یک مسئله ای است در اسلام به نام امر به معروف و نهی از منکر. امام حسین مکرر به این اصل استناد کرد. شرط این اصل نیست که خون ریخته نشود، شرطش اینست که نتیجه نهائی آن به نفع اسلام باشد، نظیر خود جهاد با کفار. و - موضوع دعوت امام از طرف مردم کوفه و اتمام حجت، خود یک مطلبی است. امام هم خیلی عاقلانه و مدبرانه عمل کرد: اول به نامه های آنها جواب داد، چندین بار پیک رد و بدل شد، ابتدا نماینده ای از طرف خودش فرستاد، مسلم هم سیاست علوی را به کار برد، یعنی بدون هیچ نوع نیرنگ و اغفالی در کمال صراحت با مردم عمل کرد، نه پولی از مردم گرفت و نه پولی در میان رؤسا تقسیم کرد، همان سیاستی که حاضر نیست هدف را فدای وسیله کند. امام که امتناع از بیعتش قطعی و همچنین تصمیم به اعتراضش قطعی بود، به آنها جواب مساعد داد. علت اینکه از مکه در آنوقت حرکت کرد یکی این بود که فرصت خوبی بود، دیگر اینکه خطر بزرگی پیش آمده بود. فرصت این بود که در روز هشتم ذی الحجة که همه مردم عازم عرفات و انجام اعمال حج اند او حرکت می کند. این عمل مردم مسلمان را به فکر وا می دارد که چه موضوع مهمی پیش آمده که فرزند پیغمبر از انجام عمل حج منصرف و به طرف دیگر می رود. این عمل به اصطلاح زشت بسیار عالی بود. اما خطر مطلب این بود که خطر کشته شدن در ضمن اعمال حج داشت. به نقل " سرمایه سخن " عمرو بن سعید بن العاص با لشکری مأمور شده بود حسین (ع) را در همان مکه بکشد. خودش به فرزدق گفت: اگر بیرون نمی آمدم کشته می شدم. در منتخب طریحی نوشته است که سی نفر مأموریت مخفیانه یافته بودند که حسین (ع) را ضمن اعمال حج بکشند (و بعد هم تحت عنوان مشاجره شخصی قضیه را لوث کنند و یا مثل سعدبن عباده بگویند جنها او را کشتند). پس به هر حال اگر دعوت اهل عراق هم نبود موسم حج و ازدحام حج خطر کشته شدن برای امام حسین داشت و امام مصمم بود که ایام حج در مکه نماند. او که نمی توانست با لباس احرام مسلح شود. به علاوه توهین عظیمی بود برای بیت الله که پس از پنجاه سال که از وفات پیغمبر گذشته است فرزند پیغمبر را در محیط "«و من دخله کان آمنا»؛ هرکس داخل آن شود در امان است"، بکشند. علیهذا حرکت امام حسین در آنوقت از مکه به جای دیگر ضروری به نظر می رسید. اگر از دعوت اهل عراق هم صرفنظر بکنیم جایی دیگر که از عراق برای امام حسین بهتر باشد وجود نداشت. ز - امام حسین از لحاظ عامل دوم یعنی انجام وظیفه اصلاح در امت اسلامیه کشته شدن خود را مفید می دید، احساس می کرد موقعیت طوری است که اگر کشته بشود نفله نشده است.

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 6 آبان 1388

• نظرات() 

ارسال به

جمعه 24 مهر 1388

استاد حکیمی متولد چهارده فروردین ۱۳۱۴شمسی (۱۳۵۴ قمری) در مشهد. پدرش عبدالوهاب ، که از یزد به مشهد مهاجرت کرده بود، از معتمدین و محترمین بازار مشهد بود.
حکیمی در سال ۱۳۲۰ تحصیلاتش را آغاز کرد. در سال ۱۳۲۶در حوزه علمیه خراسان وارد تحصیلات حوزوی شد و تا بیست سال از عمر خود را در حوزه گذراند. در این مدت به تحصیل دروس مقدمات و سطح، خارج، فلسفه، ادبیات عرب، نجوم، تقویم و... پرداخت. از استادان وی می‌توان شیخ محمد تقی ادیب نیشابوری، آیت الله شیخ مجتبی قزوینی خراسانی، آیت الله العظمی سید محمد هادی میلانی، آیت الله میرزا احمد مدرس یزدی، شیخ اسماعیل نجومیان، حاج سید ابوالحسن حافظیان و حاجی خان مخیری را نام برد.
حکیمی اجازه اجتهاد را از شیخ آقا بزرگ تهرانی در سال ۱۳۴۸ ش دریافت کرد.
از وی با عناوینی چون «علامه»، «فیلسوف عدالت» یاد می‌شود. دکتر علی شریعتی وی را به عنوان وصی خود جهت هرگونه دخل و تصرف در آثارش انتخاب کرده بود. کتاب الحیاه وی در رابطه با اقتصاد اسلامی از شهرت خاصی در کشورهای اسلامی برخوردار شده‌است. نامهٔ وی به فیدل کاسترو در رابطه با بیان مبانی اسلام بازخورد خبری وسیعی داشت.مدتی بعد یک هیأت کوبایی نیز با او دیدار کرد.
حکیمی از طرفداران‌ سرسخت‌ و علاقه‌مندان‌ جدّی مکتب تفکیک شمرده می‌شود.

آثار استاد حکیمی از سوی انتشارات دلیل ما منتشر می شود که غالباً در فروشگاههای دفتر نشر معارف و سایت پاتوق کتاب موجود و قابل تهیه است.

آثار مکتوب این نویسنده:

• 150 سال تلاش خونین
• ادبیات و تعهد در اسلام
• امام در عینیت جامعه
• انذار: اقتباسی از الحیاة
• بعثت، غدیر، عاشورا، مهدی
• بیدارگران اقالیم قبله
• ترجمه الحیاة، دایرة المعارفی اسلامی، علمی، پژوهشی که روش... جلد 1
• ترجمه الحیاة، دایرة المعارفی اسلامی، علمی، پژوهشی که روش... جلد 2
• ترجمه الحیاة، دایرة المعارفی اسلامی، علمی، پژوهشی که روش... جلد 3
• ترجمه الحیاة، دایرة المعارفی اسلامی، علمی، پژوهشی که روش... جلد 4
• ترجمه الحیاة، دایرة المعارفی اسلامی، علمی، پژوهشی که روش... جلد 5
• ترجمه الحیاة، دایرة المعارفی اسلامی، علمی، پژوهشی که روش... جلد 6
• جامعه سازی قرآنی
• حماسه غدیر
• خورشید مغرب
• خورشید مغرب (خلاصه)
• دانش مسلمین
• سرود جهشها
• سپیده باوران: مقالات
• شرف الدین
• عاشورا، مظلومیتی مضاعف
• فریاد روزها
• فیلسوف عدالت (نگرشی به زندگی علمی و عملی علامه حکیمی)
• قصد و عدم وقوع (نامه ها)
• قیام جاودانه
• مرام جاودانه
• میر حامد حسین
• نان و کتاب
• پیام جاودانه
• کلام جاودانه
• گزارش

• نظرات() 

ارسال به

سه شنبه 21 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

سه شنبه 21 مهر 1388

مرا به خاطر عشق همه تحقیر کردند                  پیش عشق هم مرا بی آبرو کردند

تو هم بکن                                              عشق را از من گرفتند

مرا به خاطر داشتن قلبی عاشق                      آن گاه که معشوق من میزبان توهین شد

همه دست به سر کردند                                    قبرستان همه ی زمین شد

تو هم بکن                                           آن گاه که عشق گناه شد و عاشق گناهکار

غرور عشق مرا همه له کردند                  بی احساسی قاضی و احساس بالای دار

عشق مرا اعلامیه ی روی دیوار کردند

برای عشق من پروانه ها گریستند

به چهره ی خط خطی من از درد عشق

بنفشه هاگریه کردند ،آدمیان خندیدند

جاده ی جنون شلوغ بود

خورشید عشق اما همه جا بی فروغ بود

در کنج ماتمکده ی دل

چه شمع هایی که روشن بود

و چه اشک هایی که غلتان بود

مرا به خاطر داشتن احساسی پا ک

زنده به زیر خاک کردند

برای یادبود عشق

سنگ قبر را هم از من دریغ کردند

برای این جگر سوخته ،اشک را دریغ کردند

عشق مرا بی نامونشانی خاک کردند

برای تاریخ ، مرا درس عبرت کردند

• نظرات() 

ارسال به

سه شنبه 21 مهر 1388

ذرات وجودم از شدت درد می سوزد                                              تیتر اول روزنامه

وآن چنان پیچک درد ساقه ی وجودم را فرا گرفته

که خلاصی از آن امیدی بیهوده است

آرزویی دست نیافتنی        

برکه ی چشمانم خشکیده

ولباس هستی ام چروکیده

آه و ناله را کم می کنم

وقتی که حتی غنچه ی دل پﮋمرده

من چو موجی از ناباوری

بر ساحل حقیقت می کوبم

از حقیقت سیراب نمی شوم

و تنها سنگ فرش دل را می فرسایم

بر لبانم سکوت هویدا شده

همه ی پنهان من پیدا شده

کوله بار دردهایی که آبرومندانه بر دوش می کشیدم

دیشب میان جمع  عشاق

تاب تحمل از کف داد

پاره شد و معشوق آگاه

از سری که با خود می پروراندم

با حروف مقطعه پروبال دادم

آگاه شد و تیتر اول روزنامه های صبح

حتی به چاپ دوموسوم هم رسید

دهان خلق از حیرت واماند

آواز رسوایی ام در هر کوچه پیچید

نقل هر محفل و انجمن شد

جزای عشق پاکم را

آن معشوق دیرین بی رحمانه داد

از من روی برگرداند

چنانکه از مرگ می گریزد

دیشب مرا به جوخه ی اعدام می بردند

سربازانی که از عشق هیچ نمی دانستند

ومن چه معصومانه

چشمانم را به روی زندگی بسته بودم

و چه صادقانه

باز جز چهره ی معشوق چیزی ندیدم

در دفتر خاطرات چهار فصلم

جز رنگ سرخ شقایق چیزی نیافتم

چیزی نیافتمو باز ازاو سرودم

آن دم که از من شهادتین را خواستند

گفتم به عشق زنده بودم

با عشق زندگی کردم

حال به عشق جان می سپارم

بر دهان من مهر سکوت زدند

گوش های خود را گرفتند

گفتند خدا از گناه تو بگذرد الهی

بار الهی تو ببین

تقدس عشق را نادیده گرفتند

مرا کشتند و آن گاه از ازل مرا مرده پنداشتند

(سپیده-احساس .ح)

• نظرات() 

ارسال به

سه شنبه 21 مهر 1388

باور ندارم

باورندارم تو رفتیو باز تنهام

باور ندارم که تو هم شدی یک غم رو غمهام

باورندارم که نیستیو سکوتو فریاد می زنی

باور ندارم که در جایی دگر باز دم از عشق می زنی

با من دگر طاقت بی قراری تو را نیست

ای کاش مرا می کشتی ولی نمی گفتی قلبم عاشق نیست

خدایا چه می شود که به لحظه ای نگاه ها خالی می شود

نگاه ها از عشق خالیو پر از رویایی پوشالی می شود

 (سپیده – احساس.ح)

• نظرات() 

ارسال به

سه شنبه 21 مهر 1388

کاش تو بودی

کاش تو بودیو می دیدی

آنگاه که چشمانم آواز عشق سر می دهد

و نگاهم از ثانیه ها سراغ تو را می گیرد

ای کاش تو بودی در کنارم

آنگاه که چون طفلی به دامان مادر بی قرارم

کاش تو بودی آنگاه که بر منزل چشمانم

هاله ی اشک می نشست

از چهره ی بارانی ام دل قطره ها می شکست

کاش تو بودی آنگاه که به هق هق می رسیدم

کاش تو بودیو می دیدی

آن عشقی که تو رد کردی

ریشه دوانده در تک تک سلولهای من

تو رفتیو ماندم با بیماری لا علاج من

طومار ندامت نوشتم باز پاره کردم

عشق را خود بر سنگینی لحظه ها چاره کردم

حال چه می شود مرا که به انکار بر  خیزم

به ستیز با آنچه که دارم برخیزم

(سپیده –احساس.ح)

• نظرات() 

ارسال به

سه شنبه 21 مهر 1388

اگر روزی تو را باز ببینم

هرگز نگاهم را از تو بر نمی دارم

هرگز تا زمانی که زنده هستم

هرگز تا زمانی که عاشق هستم

اشتباه بزرگی بود

وقتی که چشمانت نبود

خواستم تصویر تو را بکشم

اما عشق کشیدنی نبود

مهربانی به قلم نمی آمد

سپیده-احساس.حکیمی

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

میزان اعتبار کاربر: 2 آفلاین جنسیت : تعداد ارسال: 3343 میزان فعالیت ماهانه 100%

بدترین دختران سران کشورهای جهان « : سپتامبر 22, 2009, 09:48:30 » بدترین دختران سران کشورهای جهان نشریه بین المللی فارن پالسی در گزارشی، تعدادی از دختران سران جهان را که بدلایل مختلفی همچون فساد مالی و غیره دچار سوء شهرت شده اند را نام برده است. شفاف: یک مجله معتبر بین المللی به معرفی بدترین دختران سران کشورهای جهان پرداخته است. نشریه بین المللی فارن پالسی در گزارشی، تعدادی از دختران سران جهان را که بدلایل مختلفی همچون فساد مالی و غیره دچار سوء شهرت شده اند را نام برده است. در این فهرست گلنارا کریموا دختر اسلام کریموف رئیس‌جمهور ازبکستان در اول این لیست قرار دارد. گلنارا در اروپا به عنوان یک شخصیت فعال در امور اجتماعی و بشر دوستانه معروف است و در محافلی که افرادی همچون شارون استون، التون جان، و رئیس‌جمهور پیشین آمریکا بیل‌کلینتون حضور داشته، دیده شده است. اما در وطن، وی را بعنوان شخص حامی پدر دیکتاتورش معرفی می نمایند و از نفوذش برای ذخیره سهام و اوراق قرضه جهت مصارف شخصی استفاده کرد. نتیجه ازدواج وی در سال 2001 طلاق از همسر تاجر آمریکایی - افغانی‌اش، بود. وی سرمایه زیادی در ازبکستان داشت و برخلاف رای دادگاه خانواده کودکان خود را از آمریکا خارج کرد. همسر وی صاحب کارخانه کوکا کولا در ازبکستان بود که بلافاصله تعطیل شد و سه تن از اعضای خانواده‌اش زندانی‌شدند، هم چنین 24 نفرشان نیز به افغانستا مسترد شدند.گلنارا به صنعت چای ازبکستان علاقه دارد و در سال 2006 اشخاصی با کلاه خود و سلاح های اتوماتیک را به نزد شرکت رقیب اش فرستاد تا اموال و انبار آن را نابود کند! وی در عرصه موسیقی نیز فعال است. رقد حسین فارن پالسی، رقد حسین دختر 41 ساله صدام حسین را در ردیف بعدی این لیست قرار داده است. رقد و پدرش در زندگی فراز و نشیب‌های زیادی داشته‌اند. در سال 1995، همسر او حسین کامل که یکی از وزیران ارشد صدام بود مرتکب خطایی شد به همین علت به همراه وی به اردن گریخت. در سال 1996 صدام حسین از آنها خواست که به کشورشان بازگردند، و پس از بازگشت آنها را مجبور به طلاق کرد و پس از آن بود که صدام، کامل را اعدام کرد. به نظر می‌رسید رقد از این قضیه کینه‌ای به دل نداشت باشد و سال‌ها بعد در این رابطه گفت: همه خانوداه‌ها سوءتفاهم دارند! پس از حمله آمریکا به عراق، وی به اردن گریخت و از سوی خاندان سلطنتی اردن مورد مهمان‌نوازی قرار گرفت. برخلاف هزاران عراقی که به خارج از محدوده خاورمیانه تبعید شده‌بودند، اردنی‌ها از رقد حسین با یک آپارتمان لوکس به همراه خدمه و تقبل هزینه اقامت وی و حتی هزینه جراحی زیبایی اش، میزبان وی بودند. وی با ارسال نامه خطاب به اشکرافت، قاضی عالی وقت دادگاه آمریکا از وی خواست تا جواهرات به دست‌آمده از کاخ صدام و سرمایه های پدرش را به او بازگردانند. در سال 2007، وزیر کشور عراق خانم رقد حسین را به حمایت مالی اغتشاش‌طلبان سنی متهم کرد، که این ادعا منجر به مرگ خودش شد. نام رقد در لیست قرمز پلیس بین‌الملل قرار گرفته اما دولت اردن از تسلیم کردن او خودداری می‌کند. آخرین باری که چهره او در میان عموم دیده‌ شده‌ سال 2006 کمی پس از اعدام صدام حسین بود. وی از صدام حسین با عنوان یک پدر دوست‌داشتنی و قهرمان جهان عرب یاد کرد. ساندرا وین

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

آنلاین جنسیت : تعداد ارسال: 4786 میزان فعالیت ماهانه 100%

زن، چراغ خانه است! « : سپتامبر 17, 2009, 01:24:42 » زن، چراغ خانه است! می گویند زن، چراغ خانه است. لابد شنیده اید که در همین راستا، بعضی ها طرفدار"چهلچراغ" شده اند و بعضی ها طرفدار"صرفه جویی در مصرف برق"! با این حساب می شود این تعاریف را نیز ارائه داد: * دوست دختر: چراغ گرد سوز! (در بلاد کفر، آن را GF می گویند. تحقیقات نشان داده این لغت، مخفف عبارت Gerdsooz Fitile (فتیله گردسوز) می باشد که در شرایط اضطراری، روشنایی اندکی می افروزد و خاموش شدنش سه سوته است و یک فوته!) * معشوق: لامپ مهتابی! (در راستای رمانتیک بودن قضیه!) * همسر موقت: لامپ کم مصرف! * همسر دائم: همان چراغ خانه. به هرحال اگر ما مَثَل"دختر که رسید به بیست، باید به حالش گریست" را بنا به مصالحی در مطلب چند پست قبل، تغییر دادیم، دیگر قصد تخریب همه مثل ها و متل ها را که نداریم! * همسر مطلقه: لامپ سوخته! * همسر ایده آل: چراغ جادو!( هردو افسانه اند!) شعر مرتبط: با غول چراغ ، آرزویی بکنید از او طلب فرشته خویی بکنید یک دانه بس است زن، مگر نشنیدید "در مصرف برق صرفه جویی بکنید"؟! * سوال کنکور 87:

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

• نظرات() 

ارسال به

چهارشنبه 15 مهر 1388

قرارهای مـلاقات یکی از مهم ترین مسائل در زندگی افراد مـجـرد بـه حـسـاب مــی آید. همه تلاشتان را می کنید تا
بتـوانید تاثیر خوبی روی طـرف مـقـابــلتان بگذارید. با همه امیدها و انتظارات و ترس هایی که اغلب خانم ها و آقایان
در اولـیـن روز ملاقات دارند، خیـلی عجـیب است که مردم ایـن روزهـا تـوجهی به این مسئله ندارند. می خواهیم به
شـمـا کـمـک کنـیـم کـه یـاد بـگیرید چطور با اولین ملاقات مـهرتان به دل طرف مقابل بنشیند. در اینجا به چند باید و
نباید در این زمینه اشاره می کنیم:
باید ها
ـــــــــــــــ
خودتان باشید. البته بهتر است بگویم که بهترین حالت خودتان را در آن روز نشان دهید. آن روز وقت آن نیست که بخواهید از دردها و نگرانی هایتان صحبت کنید، همچنین لزومی ندارد که داستان خیانت نامزدتان را برای او تعریف کنید. دست از داستان پردازی برداشته و در عوض خاطراتی را برای او تعریف کنید که شخصیت شما را بهتر به او معرفی می کند.
شنونده خوبی باشید. این مسئله دو هدف را دنبال می کند. اگر شما زیاد سخنگوی خوبی نیستید و در عوض طرفتان می خواهد فرصت این را پیدا کند که با تعریف داستان هایش، شما را مجذوب خود کند. به او اجازه دهید که صحبت کند، و با این کار می توانید بیشتر با اخلاقیات او آشنا شوید. اگر شروع به بدگویی از دوست دخترهای سابقش کرد، کمی هم مسئله را از جانب آنها تصور کنید. اگر گفت که اهل ازدواج و تشکیل خانواده نیست، خیلی خوب است که از حالا بدانید.
سعی کنید که تا می توانید تفریح کرده و خوش باشید. زندگی را نمی توان پیش بینی کرد. این فقط یک قرار ملاقات ساده است. تنها کاری که باید انجام دهید این است که با یک آشنای تازه کمی گردش کنید. پس سعی کنید که خوش بگذرانید.

نباید ها
ـــــــــــــــ
سعی نکنید که خود را طوری دیگر جلوه دهید. اگر شما گوشت می خورید اما او یک گیاه خوار است، دروغ نگویید. اگر کسی هستید که حداقل روزی دو پاکت سیگار می کشید اما او به آن لب هم نمی زند، به او حقیقت را بگویید. ماه هیچوقت پشت ابر نمی ماند، پس بهتر است خودتان همه حقایق را همان اول به او گویید.
سعی نکنید که آنچه راجع به او فکر می کنید را برملا کنید. اگر به نظرتان خیلی دهاتی و بد تیپ آمد آن را همان موقع بر زبان نیاورید. باز به او فرصت دهید که خود را نشان دهد. اگر برای ابراز نظرتان در مورد او عجله کنید، مطمئناً بعد پشیمان خواهید شد. زیرا ممکن است همین شخص تبدیل به مرد یا زن زندگیتان شود.
اگر می خواهید باز او را ملاقات کنید، بگویید که وقت خوبی را با او گذرانده اید و اینکه چقدر زمان زود می گذرد. بله، می توانید آنشب به او شب به خیر بگویید ولی برای گذاشتن قرار ملاقات بعدی خیلی تلاش نکنید. بگذارید پیشنهاد از طرف مقابل باشد.
مهمترین نکته این که: سعی کنید قرار ملاقاتی بی خطر داشته باشید. حواستان باشد که امنیتتان را به خطر نیندازید. اینکه دوست رئیس پسرخاله تان او را به شما معرفی کرده، دلیل نمی شود که فرد سالمی باشد و شما او را به منزل دعوت کنید. در ضمن اگر صمیمیتتان را کم کم جلو ببرید، همیشه چیزی باقی می ماند که قرار ملاقات های آینده به خاطر آن گذاشته شود.

• نظرات() 

ارسال به